Reiskriebels

Don't dream your life, but live your dream!

2

Kou en cake

19 oktober 2017

Ik had lekker geslapen en na een ontbijtje met vers brood en zelfgemaakte jam gingen we naar het centrale plein. Hier begon de free walking tour die ons was aangeraden. We liepen door de hele stad en zagen oude straatjes, kerkjes en leuke plekjes om te eten, shoppen of koffie te drinken. Tussendoor mochten we overal even “snoepen”. Zo kregen we koffie en kocht ik in dat zelfde winkeltje een heerlijk broodje. We kregen mole en een soort hartige taart, waarbij we ook een slokje verse sap mochten proeven en we eindigden met een pox proeverij. Pox is de plaatselijke drank en smaakt niet echt lekker, maar als je het mengt met blackberry’s of chocola is het wel lekker. Jammer om te zien dat we bijna geen enkele kerk konden bezoeken doordat er schade is ontstaan door de aardbeving in dit gebied. Na bijna vier uur rondlopen verlieten Monica en ik de groep opzoek naar een plekje om te lunchen. We belandden bij een huiskamerrestaurantje van een zeer lieve dame. We kregen heerlijk te eten voor zeer weinig geld. Hierna waren we toe aan rust en besloten we in het hostel te relaxen.

20 oktober 2017

Na het ontbijt liep ik met Monica mee naar haar nieuwe hostel. Ik bleef in hetzelfde hostel, want dat beviel mij goed. Hierna liepen we door naar de markt en gingen we lekker shoppen. Voor mij was er alleen veel te veel keuze en uiteindelijk kocht ik niks. Het was niet zo warm en we waren toe aan een beetje warmte. Een kopje thee met een stukje taart gaat er dan altijd wel in en gelukkig zijn er genoeg van dit soort leuke plekjes in San Christobal. We gingen hierna wat rond op het plein en gingen toen lunchen bij een tentje met lekkere broodjes. ’s middags hing ik wat rond in de hangmat en daarna was het alweer etenstijd. We, ik, Monica en Anna, gingen opzoek naar kip met mole. Mole is een saus met erg veel smaak waar ook chocola in verwerkt is, maar het heeft ook een pittige smaak. Het smaakte heerlijk en we sloten de avond af met een drankje in de gezelligste straat van San Christobal. Ik nam een kopje thee om op te warmen en we deelden onze popcorn met de straatkinderen. Hierna werden we verrast met een parade met twee enorme wandelende poppen en erg veel muziek en lawaai. Ik sliep hierna als een roos.

21 oktober 2017

Het was alweer vroeg ochtend, want vandaag zouden we naar de Canon del Sunidero gaan. Een rivier die tussen de bergen doorstroomt. We werden om negen uur opgehaald en gingen in een busje de andere mensen ophalen. Hierna reden we in een klein uurtje naar de bestemming. De uitzichten onderweg waren prachtig. Vanuit de bus werden we naar de boot geleid en namen we met ongeveer twintig mensen plaats in een bootje. Er was een Spaanstalige gids, daar verstond ik dus vrij weinig van, helaas. De uitzichten waren prachtig en de dieren die we onderweg tegenkwamen, krokodillen, apen en heel veel vogels, maakten mijn dag alleen nog maar beter. Op de terugweg reden we langs een stadje om te lunchen en helaas was er ook hier aardbeving schade aan de kerk en konden we dus niet naar binnen. Rond drie uur waren we terug in San Christobal en we besloten om optijd te gaan eten, zodat we de Zapatista film van zes uur konden zien. Deze film gaf een duidelijker beeld van de opstand van de Zapatistas erg indrukwekkend en nog steeds van toepassing op de mensen hier. Na de film kletste ik gezellig met een aantal mensen uit mijn hostel en besloot ik op tijd te gaan slapen zodat ik fit zou zijn voor de paardrij toch van morgen.

22 oktober 2017

Doordat ik redelijk op tijd was gaan slapen en er niemand vroeg uit bed ging, had ik het gevoel dat ik had uitgeslapen. Na een heerlijke warme douche en een zalig ontbijtje werden ik, Monica, Michael en Franzi opgehaald voor de paardrij toch. De rit naar het beginpunt was al erg mooi, omdat we op plekken kwamen waar alleen maar lokale mensen wonen. De paarden zagen er goed uit en ik koos een zwart paard die behoorlijk hoog was. Het zadel zat prima en ik was redelijk enthousiast. Dit veranderde alleen al redelijk snel, omdat we door het bos moesten rijden. De paden waren zeer modderig en er lagen overal grote stenen en rotsen. Toen de rivier in zicht kwam besloten een aantal paarden water te gaan drinken, gelukkig ging mijne gewoon achter het voorste paard aan, maar helaas hield het paard niet echt rekening met mij. Zo liep hij vlak langs een boom en is mijn knie nu bond en blauw. Na het bos kwamen we gelukkig op een weg met een zeer mooi uitzicht, ik heb helaas geen foto’s gemaakt want ik moest nog bijkomen van de schrik en had het druk genoeg met mijzelf en mijn paard. Na ongeveer anderhalf uur kwamen we aan in Chamula, hier was de zondagsemarkt en er was een ritueel in de kerk gaande. Dat gingen we bekijken en nadat we betaald hadden en er nadrukkelijk werd benoemd dat we geen foto’s mochten maken, liepen we naar binnen. De grond was bedekt met gras en op sommige plekken was de grond zichtbaar. Hier waren kaarsjes neergezet en vond een heel ritueel plaats. Een mix tussen het katholieke geloof en het geloof van de maya’s en erg indrukwekkend. Hierna gingen we opzoek naar een lunch en nadat we de markt over waren gelopen was het alweer tijd om terug te gaan naar de paarden. De terugweg was net zo dramatisch als de heenweg, al zat ik wel op een ander paard en hielp de jongen die achter ons aan liep me met het vinden van de makkelijkste weg. Nu zit ik in mijn hostel en moet mijn tas zo gaan inpakken, want morgen vertrek ik naar Guatemala. Ik er onwijs naar uit om een nieuw land te gaan ontdekken, jullie horen snel van mij.

Heel veel liefs,

Marleen

• 23 oktober 2017


Previous Post

Next Post

Comments

  1. opa en oma Zwiers 27 oktober 2017 - 3:04 pm Reply

    Lieve Marleen,
    Dankjewel voor je mooie verhalen. Wij hoeven geen cactusbladeren wij hebben liever tam konijn met rode bietjes en aardappelen. Verder alles goed hier, maar wel stormachtig weer. Veel plezier nog!

    Groetjes, Sint en Piet maar zover is het nog niet.

    • Marleen 27 oktober 2017 - 5:30 pm Reply

      Hoi Sint en Piet,
      haha super leuk dat jullie en berichtje hebben achter gelaten! Inmiddels zit ik in Antigua Guatemala en hier is het weer gelukkig een stuk beter. Ik hoop dat jullie een beetje kunnen genieten van de herfst en misschien zelfs nog een fiets/scootmobiel tochtje kunnen maken? In mijn tas zit nog een zakje pepernoten, of wat daar van is overgebleven en deze ga ik zeker nog lekker op eten!

      Heel veel liefs,
      Marleen

Geef een reactie

Your email address will not be published / Required fields are marked *