Reiskriebels

Don't dream your life, but live your dream!

2

Chickenbussen, jungle en shoppen

20 november 2017
Ik werd redelijk uitgeslapen wakker en na mijn ontbijtje had ik zin om weer verder te reizen. De vrouw van het hostel had haar administratie niet echt op orde en dacht dat ik voor twee personen geboekt had?! Daarnaast dacht ze dat ik via hostelworld had geboekt terwijl ik via booking had geboekt. Rare situatie dat ik haar uit moest leggen hoe het zat. Wessel, de Nederlandse jongen die ik hier had leren kennen, en ik liepen samen naar de ferry. Hier kwamen we drie Denen tegen die ik in Antigua al had leren kennen. De ferry naar Independence deed er ongeveer een half uurtje over en toen liepen we richting het busstation. De chickenbus zat helaas vol, en omdat je niet mag staan bij vertrek van het busstation liepen we 100 meter verder en stapten we daar op de bus. De conducteur was erg vriendelijk en na de eerste stop konden we allemaal zitten. We kwamen binnen een uurtje aan in Punta Gorda en hier was maar een hostel. Wessel en ik zaten in een dorm en hadden onze eigen “capsule”. Een klein hokje met alles wat je nodig hebt, het zag er erg leuk uit en was erg comfortabel. We ontmoetten ook nog een Engels koppel en samen met hun en de Denen zouden we de volgende dag de overtocht maken naar Livingston in Guatemala. De douche was warm en er was zelfs shampoo en conditioner die je mocht gebruiken, echte luxe dus!

21 november 2017
We waren optijd wakker en ontbeten in onze eigen woonkamer/keuken. We liepen richting de boot, maar kwamen er al snel achter dat we te vroeg waren. Een kopje aanmaakkoffie voor Wessel later en toen was het tijd om in te checken. We zouden om half elf vertrekken, maarja we zijn nog steeds in Midden Amerika. Rond elf uur vertrokken we en na een half uur kwamen we aan in Guatemala. De mensen stammen hier, net zoals in Belize, af van de Afrikaanse Slaven en dat is gemixt met de Caribische cultuur. Wel werd hier weer Spaans gesproken. We haalden onze stempels en vertrokken toen onder begeleiding van twee Guatemalteken richting ons hostel. Het hostel zag er goed uit en er was zelfs een zwembadje gemaakt in een boot. Wessel en ik gingen naar een restaurantje om te lunchen en daar liepen we Cynthia tegen het lijf. Ik ken haar uit Tulum en wist dat ze hier was, ik had haar een berichtje gestuurd maar had nog niks terug gekregen. Het bleek dat ze mij had geprobeerd te bellen en nu maar gewoon richting het centrum was gegaan. Met z’n drieen hadden we lunch en het was super leuk om haar weer te zien! Hierna namen we afscheid en gingen Wessel en ik samen met de drie Denen op weg naar de Siete Altares. Dit was nog een flinke wandeling langs het, iets minder mooie, strand. Na ongeveer een uur en een kwartier kwamen we aan en de wandeling was het zeker waard geweest. We genoten van de waterval en de rivier midden in de jungle. Toen we terug wilden gaan, zag ik een boot liggen en vroeg in mijn beste Spaans of we mee mochten. Toen ik de kapitein had overtuigd moest ik de anderen nog overtuigen. Na vijf minuutjes praten, kwamen we terug bij de boot. De man stond ons uit te zwaaien en vertrok… Tja niet echt een fijn gevoel dus. Gelukkig hoefde we alleen het eerste deel terug te lopen en konden vanaf de brug met een tuktuk terug naar het centrum. ’s avonds gingen Wessel en ik samen met een Amerikaans meisje naar een restaurant. Het eten was niet goedkoop, maar heerlijk was het wel. Het meisje had een vissoep besteld en toen wij na twintig minuten waren uitgegeten at zij nog vrolijk een uur verder. Op een gegeven moment zaten niet alleen Wessel en ik te wachten, maar ook de hond, de kitten en de werknemers. We maakten er grapjes over, maar toen we na negenen eindelijk vertrokken, sloten de werknemers de deur achter ons af en vertrokken naar huis. In het hostel werd door locals gedanst en muziek gemaakt, erg gezellig!

22 november 2017
We genoten van het enige mooie stukje strand van Livingston en hadden hier ook een heerlijke milkshake en lunch. Met de tuktuk gingen we terug naar het dorp, pakten onze tassen in en zouden met een bootje naar een hostel midden in de jungle worden gebracht. Nadat we ongeveer vijf meter onderweg waren stopte de motor van de boot ermee. Wessel moest hier erg om lachen, maar moest daarna wel zelf helpen. Toen een andere local er voor zorgde dat de motor het weer deed, waren we voor 1 minuut erg blij. Toen stopte de motor opnieuw. Een tweede local moest er aan te pas komen, terwijl een andere boot al onderweg was. Gelukkig konden we door deze local eindelijk vertrekken en keek de man van de tweede boot ons nogal raar aan. We kwamen aan in het hostel en het was een soort groot houten huis in de jungle. We konden nog net even genieten van de zonsondergang. ’s avonds hadden we met de Engelsen en de Denen een gezellig diner en daarna speelden we kaartspelletjes. De kitten, pad, krab en spin werden hier behandeld als huisdieren en dat was nogal apart om te zien. Ik kon heerlijk slapen met de jungle geluiden terwijl ik veilig onder mijn muskietennet lag.

23 november 2017
De kitten knabbelde aan mijn teen en dat was mijn wekker. Een beetje vroeg dat wel. Na het ontbijt ging ik samen met de twee Engelsen in de boot richting Rio Dulce. Hier kocht ik een busticket naar Antigua en toen begon het lange wachten. Ik vond een leuk restaurantje in de vreselijke stad. Zo’n drukke, vieze en grijze stad had ik hier nog niet gezien. Gelukkig was de man van het restaurantje erg aardig. Na een aantal uurtjes wachten kon de busreis richting Antigua beginnen. Om half tien kwam ik daar aan en nadat ik was ingecheckt in mijn oude vertrouwde El Hostal kon ik nog net iets bestellen bij het restaurantje daar tegenover.

24 november 2017
Ik werd uit mijzelf wakker en kon eerst even lekker Expeditie Robinson kijken. Hierna bracht ik al mijn kleren naar de laundry service en had ik alleen nog een jurkje om aan te doen. Dan maar onder een dekentje ontbijten op de gezellige bank. Al snel kwamen er allemaal mensen bij zitten en werd het erg gezellig. Toen mijn kleren rond twaalf uur schoon waren, stuurde ik een berichtje naar Omri, een jongen die ik ook in Tulum had leren kennen en die ook in Antigua was. Samen genoten we van een super grote lunch en daarna gingen we shoppen. Ik vond een nieuw vest en kocht ook wat souveniertjes. We hadden thee met taart en daarna namen we afscheid. Ik genoot van mijn laatste Guatemalteekse diner in het hostel en ging lekker op tijd slapen. Om drie uur gaat de wekker en zit ik voor achtien uur in de bus richting Nicaragua. Wish me luck.

• 25 november 2017


Previous Post

Next Post

Comments

  1. Jan 26 november 2017 - 12:03 pm Reply

    Have a good trip

  2. Pap en mam 25 november 2017 - 9:38 pm Reply

    Veel geluk. Goede reis. Doe voorzichtig. Veel liefs xxx

Geef een reactie

Your email address will not be published / Required fields are marked *