Reiskriebels

Don't dream your life, but live your dream!

Durban, Kaapstad, Agulhas en Hermanus

22 september Durban – Kaapstad

Meestal hoef ik de wekker niet te zetten en ben ik tussen 06:15 en 06:45uur al wakker. Vandaag moest ik de wekker alsnog zetten, want we moesten om 05:30uur ons bed al uit. Snel even opfrissen, tanden poetsen en de tassen inpakken en in de auto zetten. We kregen onze borg terug en toen gingen we onderweg naar het vliegveld van Durban. Ontbijten deden we half in de auto en op het vliegveld. Marjan, Marjolein, Ida en Evelien zwaaiden ons uit. Erg lief, maar ook wel weer moeilijk. Zoveel dingen samen gedaan in de afgelopen negen weken en nu alleen met Michelle verder. Na ons afscheid konden we rustig inchecken en door de douane. Om half negen konden we aan boord van het vliegtuig en iets later dan gepland (09:00uur) vertrokken we naar Kaapstad. Mijn oor zat nog steeds dicht, maar gelukkig deed het geen pijn. Ik las een boek wat ik had meegenomen uit het hostel in Durban terwijl Michelle gedurende de hele vlucht sliep. Rond half twaalf stapten we met onze bagage het vliegveld af opzoek naar een bus. Deze was snel gevonden en na wat hulp van verschillende mensen zaten we in de goede bus onderweg naar de Gardens, een wijk in Kaapstad vlakbij de Table Mountain. Hier zouden we de eerste nacht slapen, zodat we boodschappen konden doen en een auto konden huren voor de volgende dag. Het hostel was niet echt wat we ervan hadden verwacht, er waren totaal geen andere backpackers en de mensen die er wel sliepen, werkten er ook en waren verslaafd aan de drank. Wij besloten dus maar snel onze boodschappen te gaan doen en een auto te gaan huren. Google Maps zou ons de wegwijzen, maar dat hield niet in dat ik ook wou weten of we wel degelijk de goede weg liepen. Na een aantal keren vragen kwamen we erachter dat we voor niks de berg op waren gelopen. Hier stonden wel hele mooie gekleurde huisjes, BoKaap, maar was geen Avis Autoverhuur te vinden. We kregen wel een mooi beeld van de wijk en het voelde minder westers dan ik had verwacht. We kwamen ook nog langs een marktje en heel veel verschillende gezellige koffietentjes. Na ongeveer anderhalf uur lopen kwamen we bij het autoverhuurbedrijf aan en binnen vijf minuten was alles geregeld, morgen konden we om negen uur de auto ophalen. We besloten boodschappen te gaan doen bij een supermarkt en er werd van alle kanten aandacht van ons gevraagd. Een zwerver wilde dat Michelle eten voor hem zou kopen en ik werd aangesproken door twee Indische vrouwen met de vraag of ik van Indisch eten hield. Ja natuurlijk! Toen was het raak en wilden ze me op straat, terwijl ik stond te wachten voor het stoplicht, allerlei kruiden verkopen. Met mijn handen op mijn zakken kon ik deze mensen gelukkig snel afschudden. We wilden die avond pesto pasta koken, maar ik zal je zeggen dat dit nogal moeilijk gaat zonder pesto. Het werd dus gewoon pasta met een sausje, al bleek dit achteraf ook moeilijk te zijn zonder melk. Terug in het hostel genoten we nog even van het zonnetje op het dakterras en het uitzicht op de Table Mountain. Hierna gingen we koken en ’s avond bleven we lekker lui in onze kamer.

 

23 september Kaapstad – Agulhas

We hadden de wekker niet gezet, maar stonden om half acht in de keuken ons ontbijtje te maken. We hadden de nacht overleefd, maar dit gold helaas niet voor onze sinaasappelsap die in de koelkast stond, deze was ontvoerd. Na een snel ontbijtje gingen we de auto ophalen, ditmaal via de kortste en snelste route en met de auto reden we terug om de tassen op te halen. De man die me vandaag eigenlijk naar de dokter wou brengen was dit gelukkig alweer vergeten en mijn oor zou er over een week ook nog wel aanzitten, dus besloten we te vertrekken naar Agulhas, het zuidelijkste puntje van Zuid Afrika. De weg ernaar toe was lang, maar de omgeving was erg mooi. Na dik twee en een half uur rijden kwamen we aan in Agulhas. Het hostel zag er erg leuk uit, maar was helemaal leeg. Zouden we dan weer helemaal alleen zijn? Eerst maar is even lunchen, dit deden we in een restaurantje met het uitzicht op de zee. Hierna gingen we naar het Zuidelijkste punt en maakten net zoals alle andere toeristen de bekende foto met de Indische oceaan en de Atlantische oceaan. We zochten schelpen, liepen bij wat vissers langs en bezochten ook de bijzondere vuurtoren. Hierna gingen we opzoek naar een armbandje voor mijn verzameling. Nadat we deze hadden gevonden, gingen we even terug naar het hostel. Er stond al een auto meer. Na even lekker gelezen te hebben in het zonnetje, gingen we uiteten in een soort schuur met een country achtig sfeertje. Ik at het typische Zuid Afrikaanse gerecht Baboti. Als toetje deelden Michelle en ik een appeltaartje en een chocoladetaartje. Terug gekomen in het hostel konden we nergens meer parkeren want het hele parkeerterrein stond vol met auto’s. Ik besloot in bed verder te gaan met de feedback op mijn verslag, die ik na tien dagen wachten eindelijk had gekregen. De bedden waren lekker groot en lagen heerlijk en ik sliep die nacht dan ook als een roos.

 

Zaterdag 24 september Agulhas – Hermanus

Ik werd pas om kwart over acht wakker, Michelle schrok er zowaar van ikzelf trouwens ook. Na ons eigen ontbijtje in de gezellige woonkamer met een Nederlandse reiziger Douwe zochten we naar een hostel voor onze bloemenroute reis. Deze was moeilijker te vinden dan we dachten, dus we lieten dit even voor wat het was. Rond half elf vertrokken we naar Hermanus, de plek om walvissen te spotten. Het was ongeveer anderhalf uur rijden en deze keer reden we tussen de wijnboerderijen en druivenplantages door. Het weer was niet zo denderend en toen we aankwamen bij ons hostel werd dit nogmaals bevestigd. De geplande boottrip om walvissen te spotten van die middag ging niet door. Wel werd er verteld dat je de walvissen ook vanaf de wal zou moeten kunnen zien. Wij besloten daarom te gaan lunchen in het centrum met uitzicht op de oceaan. De lunch was echt heerlijk, maar we zagen geen walvis. Na een wandeling langs de kust, even zitten hier en even zitten daar, gaven we het al snel op. Vandaag was misschien gewoon geen goede dag om walvissen te zien. We zouden het morgen weer proberen. ’s Middags hadden we een lekker lui Expeditie Robinson dagje die we afsloten met een diner bij Oceanbasket.

• 24 september 2016


Previous Post

Next Post

Geef een reactie

Your email address will not be published / Required fields are marked *