Reiskriebels

Don't dream your life, but live your dream!

Nah Trang, lekke band

09-02-2014

Gisteren hadden we geluk dat we de nachtbus naar Nah Trang hadden gehaald. Om half acht kwamen we dan ook aan in deze populaire strand bestemming.

De zon was al op en er was al veel te doen op het strand. Mensen die hardlopen, touwtjespringen of badmintonnen. Heel veel strandgasten en enorm veel brommers. Wij begonnen onze dag met een taxi van de bus naar een van de hotels uit onze reisgids. We waren super moe en daarom stapten we het eerste beste hotel binnen, vroegen om een kamer voor 15 dollar, namen de kamer en moesten nog 30 minuten wachten voordat de kamer schoon was. In die tijd gingen wij lekker ontbijten, jammer dat ze hier geen bakkertje hebben. Hierna konden we in de kamer en relaxten een paar uur. Om elf uur huurden we een brommer bij het hotel en gingen de omgeving verkennen. Erg grappig om te zien dat het hier een beetje bergachtig is, geen fruitbomen zoals in de mekong delta. Je hebt hier hele leuke baaitjes en die gingen we vandaag bezichtigen. Bergje op, bergje af. Heel veel vissersbootjes en kleine huisjes op of aan het water. De natuur is gewoon prachtig hier. Rond twee uur waren we toch wel een beetje hongerig, we gingen terug en opzoek naar een restaurantje. Dat was het plan in ieder geval, totdat we op een scooter zaten met een vierkant wiel (zo voelde het). Een lekke band, net nu we in de middle of nowhere zitten. We reden met 15km per uur terug, maar dat schoot voor geen meter op. Bij het eerste beste restaurant stopten we, de man van het restaurant vertelde dat er na 1km een winkeltje zat die scooters repareerde. We besloten de laatste kilometer te gaan lopen, maar net op dat moment kwam er een truck aanrijden en stopte vlakbij ons. De twee mannen vroegen of we een lift wilden, ‘u komt als geroepen!’ De twee mannen en Mehdi tilden de scooter achterin en ik kon voorin gaan zitten met de bestuurder. Na een kwartiertje rijden kwamen we bij een reparatiehoekje aan. Een van de mannen wilde meteen beginnen met het vervangen van de binnenband, maar wij zaten er niet op te wachten dat we alles moesten betalen 200.000 dong. Eerst maar is de vrouw van het hotel bellen. Ze belde na 5 minuten de baas van het reparatie ding weer terug en voor 70.000dong kon de band vervangen worden. Wij zouden nu betalen en zij zou ons terug betalen. Zo gezegd zo gedaan. Hierna gingen we dan eindelijk iets eten. We aten lekker Europees, en daarna gingen we opzoek naar een duikschool. We vonden eerst maar eentje die voor mijn gevoel wel goed leek. Mehdi had natuurlijk al veel vaker gedoken en wist dus ook de juiste vragen te stellen. Hij was niet overtuigd. In het hotel keken we op internet of er meer duikscholen waren, uiteindelijk reden we rond en vonden nog een heel aantal duikscholen. We stapten binnen, vroegen om informatie en de prijzen en vertrokken weer. De laatste duikschool had een Nederlandse instructeur en een Nederlands meisje die haar master deed voor duiken. Ideaal! Ik zou eerst 1dag gaan scubadiven en als het beviel kon ik in nog 2 extra dagen mijn PADI halen. Klonk goed! Enige nadeel was dat we om 7 uur bij de duikschool moesten zijn, nouja dat had ik er dan wel voor over. Mehdi ging mee voor een fundive en misschien zouden we zelfs nog even samen kunnen duiken! ’s avonds aten we pizza en Mehdi kon niet stoppen met praten over duiken, wat mij alleen maar zenuwachtig maakte. We volgden het advies op van een van de duikinstructeurs en gingen vroeg slapen.

DuikenNah Trang

• 25 februari 2015


Previous Post

Next Post

Geef een reactie

Your email address will not be published / Required fields are marked *