Reiskriebels

Don't dream your life, but live your dream!

Sri Lanka 9 augustus

Om half acht al wakker worden omdat je te vroeg was gaan slapen, oeps… Gelukkig voelde ik me veel beter en was Mehdi ook al wakker. Snel aankleden en de tassen inpakken, want we wisten nog niet of we hier zouden blijven slapen. We liepen richting het treinstation, in de buurt hiervan moest een guesthouse zijn die motoren verhuurde. Halverwege namen we een tuktuk voor 100 roepie. We werden afgezet bij de straat die we hadden genoemden liepen deze straat in de berg op. Na tien minuten lopen vonden we niks, dan maar weer terug en iemand vragen. Er was een erg behulpzame man die ons de weg wees ‘my advice is always availeble and free’ dat hadden we nog niet vaker gehoord en gezien hier. Na nog eens tien minuten lopen, vonden we de juiste plaats en konden we een motor huren. Alles duurde wel heel lang, de prijs was niet onderhandelbaar, het rijbewijs was eigenlijk niet goed genoeg en de beste man wou 25000 roepie als borg. We dachten eerst nog 2500 roepie, maar nee het was echt 25duizend roepie. Dat komt overeen met bijna 200 euro, dat gingen we echt niet achterlaten bij iemand die we niet kenden. In de tijd dat Mehdi in gesprek was met de beste man zat ik te wachten bij de receptie. Hier lagen ook allemaal boeken waaronder 2 nederlandse boeken, ik besloot dat ik er best een mee kon nemen, ook al had ik mijn eigen boek niet mee om te ruilen. Dit kwam later wel, of niet. Mehdi ging niet akkoord met de borg en dus verlieten we zonder motor, maar met boek het guesthouse. We moesten het hele eind naar het centrum weer terug lopen en ik vond het eerst wel tijd voor ontbijt. Bij een lokaal bakkertje kocht ik een soort jambroodje met suiker en een pittig worstenbroodje. Voor nog geen 30 cent had ik mijn ontbijt binnen, Mehdi wou niks maar zorgde wel voor een goedkope tuktuk naar het centrum. De tuktuk was erg basic en we kwamen al snel met de man in gesprek, het was zijn eerste werkdag als tuktukchauffeur. Het was een vriendelijke man die ons snel weer naar het kandy meer bracht. Hier vroegen we aan de plaatselijke politie of zij misschien een plek wisten waar we een motor konden huren, we werden doorverwezen naar een andere man en uiteindelijk kwamen we bij een tours winkel uit die nog dicht bleek te zijn. We werden al snel aangesproken en na 10 keer de belofte dat we nog 5 minuten moesten wachten, 2 cola’s en wat chipjes van het kindje van de baas kregen we dan eindelijk de motor te zien. We konden deze huren voor 2200 roepies per dag en deze motor leek erg op de motor die Mehdi zelf thuis had. Was ik blij dat we dat roestige stoffige ding bij het andere guesthouse niet hadden gehuurd. Hierna was het ook al weer tijd voor middageten en nadat we even rond hadden gereden in een heleboel eenrichtingswegen vonden we een klein restaurantje. Hier hadden we onze goedkoopste lunch tot nu toe. Mehdi nam fried rice en ik nam de kottu rotti met kip. We namen er ook een fles water bij en een lokale cola, kik cola, smaakte prima. Hierna reden we de hele middag rond op de motor, in de zon en dan in de regen en dan weer in de zon. Het was in iedergeval niet koud. Mijn kont deed op een gegeven moment wel pijn en daarom besloten we terug te rijden naar het meer om hier een ijsje te eten. Er zaten ook mensen met een slang en een aapje met kleertjes aan. Een van de vele manieren om mensen geld uit handen te maken. We wilden ook naar de tempel van de tand, maar iemand vertelde dat we beter savonds konden gaan, omdat er dan een seremonie was. Iemand probeerde ons ook nog Kandy dans aan te smeren, maar nadat we dit gegoogled hadden, hoefden we hier niet per se heen. We besloten even te relaxen in de kamer, de motor kon gelukkig geparkeerd worden in dr garage van de eigenaar. Savonds gingen we uiteten bij pizzahut en we sloten de avond af met een heerlijk toetje, chocolade soufflé met vanille ijs. Sinds we de motor hebben zij we in iedergeval van de tuktukmannetjes af, dat scheelt al een heleboel. Sri Lanka mag dan niet zijn wat we hadden verwacht het blijft een unieke ervaring die we samen toch weer mogen beleven.

Kandy

• 9 augustus 2015


Previous Post

Next Post

Geef een reactie

Your email address will not be published / Required fields are marked *