Reiskriebels

Don't dream your life, but live your dream!

Sri Lanka 8 augustus

Om half acht ging de wekker, in het hotel was al veel beweging. We pakten onze spullen, betaalden voor de kamer en liepen richting het busstation. Toen we er bijna waren, kwam er al een bus aan met als eindbestemming Nanu Oya, die moesten we hebben. We waren een goed team, Mehdi zorgde ervoor dat ik door liep en ik zorgde er voor dat we in de juiste bus kwamen. Het weer zat vandaag mee en er waren nog meer backpackers onderweg naar de trein in Nanu Oya. Daar aangekomen kochten we twee tweede klas treintickets naar Kandy. Het was pas half negen en over een klein uurtje zouden we pas vertrekken. Gisteren hadden we al boodschappen gedaan voor het ontbijt van vandaag. Witbrood met jam, de mensen keken ons raar aan, maar wij genoten van onze broodjes met uitzicht op een berg vol met theeplanten. Ik proefde ook een aantal banaantjes die we hadden gekregen van de vrouw in Ella, simpele dingen die ons op de vroege ochtend er gelukkig maakten. Rond kwart over negen was de trein er al. We moesten rennen, maar tevergeefs de trein zat bomvol en er was geen plekje meer voor ons. We bleven in de buurt van de trein en toen we reden gingen we daar maar op de grond zitten. Eerst nog netjes met onze benen binnenboord, later met onze benen uit de trein. Drie uur zou de treinreis duren en wij lazen ons alvast een beetje in over Kandy. We genoten ondertussen natuurlijk ook van het uitzicht. Af en toe keek ik de wagon in op zoek naar een plekje, op dat soort momenten zie je hoe vriendelijk de bevolking is. Kinderen, volwassenen, ouderen iedereennlacht naar je. Verschillende mensen boden hun plaats aan, maar ik bleef liever bij Mehdi in de deuropening. We kwamen er wel achter dat de trein een ontzettende omweg had genomen, we hadden net geconcludeerd dat we nooit om een uur in Kandy zouden zijn. Toevallig kwamen er net twee mensen van de trein aan die ons vertelden dat we er over 25minuten zouden zijn. Dat klopte niet maar binnen een uur waren we er dan toch. Het laatste stuk hadden we doorgebracht met heel China, oke een grote groep chinezen met een leider en twee walkietalkies. We hadden ze al eerder gezien bij de waterval in Ella, een sri lankaanse jongen had dit nog nooit gezien en probeerde met veel moeite zijn lach in te houden. Dit lukte totaal niet en dat maakte de hele situatie hilarisch. Gelukkig waren we toen in Kandy. Zo voelde het helemaal niet, een enorme drukte over viel ons alsof we in een wereldstad rond liepen. Eerst op zoek naar het busstation, die was snel gevonden nu nog de goede bus. We hebben goed gekeken en rond gelopen maar een bus richting het centrum was onvindbaar. Dan maar een van die opdringerige tuktuks. Voor 200 roepie werden we naar de straat met veel hotels gebracht. We bezochten verschillende en eindigden uiteindelijk bij golden view hotel, natuurlijk betaalden we zelfs na het onderhandelen nog te veel voor de kamer, maar inmiddels zijn we daar aan gewend. We lazen nog wat op internet en wandelden toen richting het meer van Kandy. Hier liepen we omheen en naast het drukke verkeer waren hier ook allerlei straatverkopers. We liepen een enorme drukke straat in opzoek naar wat te eten, ik zag al wat taartjes voorbij komen en zomaar opeens stonden we voor een Indisch restaurant. Het was al drie uur, maar in het restaurant was het best druk. We bestelden en kregen al snel ons eten, jammer van de kip met botjes maar de smaken waren prima. We liepen nog wat rond en liepen toen langs de tempel met de tand van Boeddha om daarna terug te keren naar het hotel. Ik voelde me de hele dag al wat zwakjes maar had nu ook stekende hoofdpijn. Aangekomen in het hotel zagen we dat we gezelschap hadden van aapjes. Ik ging even liggen terwijl Mehdi op zoek ging naar een plaats om een motorte huren. Nadat we allebei gedoucht hadden, nam ik een paracetemol en ging slapen. Rond negen uur vond Mehdi dat we toch nog iets moesten eten, maar ik voelde me echt niet lekker. Mehdi ging alleen, in plaats van dat hij ergens alleen ging eten kwam hij terug met twee flesjes cola en twee kleine pizza’s van de pizzahut. Ondanks dat ik me niet lekker voelde, at ik toch wat, onder het aandringen van Mehdi. Daarna voelde ik me gelukkig iets beter. Morgen gaan we een motor huren en moeten we waarschijnlijk op zoek naar een ander guesthouse. Ik hoop dat ik dan de drukte en het lawaai in deze ‘wereldstad’ weer aan kan…

Kandy

• 8 augustus 2015


Previous Post

Next Post

Geef een reactie

Your email address will not be published / Required fields are marked *