Reiskriebels

Don't dream your life, but live your dream!

Sri Lanka 11 augustus

We waren al vroeg wakker en pakten onze spullen in. Daarna gingen we lekker ontbijten in het guesthouse en terwijl ik de pot thee leeg dronk, die eindelijkden keer niet te sterk gezet was, ging Mehdi op zoek naar een schroevendraaier. Een stuk van het handvat van de motor wasr af gevallen en we wilden hier geen problemen mee krijgen. Hierna checkten we uit bij het guesthouse en dropte Mehdi mij inclusief backpack op het pleintje voor de tempel met de tand. Ik mocht lekker mensen kijken terwijl hij de motor terugbracht. Prachtig om al die mensen te zien, natuurlijk wilde iedereen me geld uithanden maken, maar door die mensenniet aan te kijken en no te zeggen, waren ze snel afgehaakt. Het duurde erg lang voordat Mehdi weer terug was. Toen gingen we opzoek naar een pinautomaat. Mehdi kon makkelijk geld pinnen met zijn visa kaart, maestro is toch net iets minder gewild. nadat ook ik geldhad gepind liepen we naar het busstation en nadat we een fles water gekocht hadden, vonden we al snel de bus naar Dambulla. We hoefden niet te wachten en we vertrokken meteen. De buschauffeur was de slechtste die we totnu toe hadden gehad, hij was aan het bellen, bloemen water geven, praten met de passagiers, ramen aan het dichtdoen en toeteren tegelijkertijd. Al is dat natuurlijk ookeen kunst op zich. Na driebijna ongelukken was Mehdi klaar met het lezen van zijn reisgids en kwam tot de conclusie liever i Sigiriya te verblijven dan in Dambulla. We probeerden dit te communiceren met degene die de kaartjes in de bus regelde, maar die begreep er niks van. Toen we in Dambulla waren, zag ik een bus met Sigiriya erop, we waagden de gok, sprongen uit de bus en sprongen de andere bus in. Ook deze bus vertrok vrijwel meteen. Sigiriya bestond uit een hele lange weg, ja waar stap je dan uit? Op de plek waar je gevoel zegt dat je eruit moet. We vonden al snel wat slaapplaatsen uit ons boek maar Mehdi wilde ook nog per se een andere zien. Natuurlijk liep ik achter mijn eigenwijze vriendje aan en natuurlijk liepen we weer tien keer verkeerd, wat best knap is als het dorpje uit voornamelijk een lange weg bestaat. Uiteindelijk sliepen we in Like Lodge, nouja voor ons een dislike, want slapen konden we er niet. Nadat we onze tassen in de kamer hadden gezet, gingen we op zoeknaar watte eten. We aten in een soort grote boomhut en het eten was snel en lekker. Hierna namen we als toetje een ijsje van de supermarkt. We hingen nig wat rond bij ons guesthouse, ik speelde met een ballon met de twee kinderen, we haalden nog wat drinken en gingen toen slapen. We werden keer op keer doodmoe wakker, het bed was verschrikkelijk en morgen zouden we op zoek gaan naar iets beters.

Sigiriya

• 12 augustus 2015


Previous Post

Next Post

Geef een reactie

Your email address will not be published / Required fields are marked *