Reiskriebels

Don't dream your life, but live your dream!

Langkawi

07-01-2014

6.30uur ging de wekker, de jongens waren rond drie verschillende tijden binnen komen stuiteren dus ik had ontzettend slecht geslapen. Eerst even douchen, tas inpakken en ontbijten. De vrouw van het guesthouse was ook net wakker en wenste me een veilige, fijne reis, echt lief. Ik wist ongeveer welke kant ik op moest en elke keer als ik verkeerd liep was er wel iemand die vroeg waar ik heen moest en wees me daarna de goede weg. Een paar keer heb ik zelf gevraagd en het laatste stukje kon ik gewoon achter wat andere backpackers aan lopen. Ik was er precies om kwart voor acht en inchecken ging gemakkelijk. Op de boot zelf was alles prima geregeld, tassen en koffers gingen in een hok terwijl een ander bemanningslid je je stoel liet zien. Ik zat naast een oud echtpaar uit Canada. Haha zij vonden het nogal wat dat ik alleen op reis was. Ik vertelde dat je super snel contact had met mensen en toen ik nog iets uit mijn backpack wilde halen werd dit bevestigt. Een man van Penang vroeg waar ik heen ging en hoelang ik zou blijven. Hij ging een paar dagen naar Langkawi voor vakantie en wilde me wel helpen met het zoeken van een hostel, zo makkelijk ging dat dus. Na anderhalf uur kwamen we bij een eilandje aan, een nationaal park. Na nog een half uurtje meerden we naast een andere boot aan, om mensen op te pikken. Dit verliep niet helemaal soepeltjes want een van de drijvende boeien drukte te hard op het raam, waardoor die brak. Ach ja het kan allemaal hier, nu had de bemanning tenminste iets te doen. Na nog een uur kwamen we in Langkawi aan. De man zei dat ik niet moest reageren op taxi’s, want hij had een vriend die ons zou wegbrengen. Ik vertrouwde het niet helemaal, omdat ik iets had gelezen over nep taxi’s die je naar een politiebureau brengen, zodat je moet betalen. Ik hield mijn reisgids bij de hand en volgde de route die we reden. Alles was oké! Na twintig minuten kwamen we aan op onze bestemming. De man vond dat ik ook een kamer of bed in dit guesthouse moest nemen, ik wou dat lekker zelf kunnen bedenken dus ik bedankte de man en zei dat ik nog wel een keer een drankje kwam doen. In de buurt zijn heel veel guesthouse dingen en hostels. Toch is het allemaal een beetje mwa mwa. Bij het vierde guesthouse was ik er klaar mee en zei dat ik het bed wou. 15 ringet, 3 euro moest ik betalen. Ik besloot wat te gaan eten, dat was dan allemaal wel weer duur en hierna ging ik naar het strand. Veel jonge mensen en meiden alleen op het strand. Ik was moe en besloot lekker te gaan lezen en wat te slapen. Ik zou morgen van guesthouse veranderen, want daar waar ik nu zat was niet echt iets. Aan het eind van de middag moest ik toch maar wat contacten gaan leggen en dat ging makkelijk. Ik ontmoette vier Franse jongens, een had iets chinees in zijn bloed de ander iets van Marokko. Lekker gepraat en gezwommen. Nu snap ik wel waarom mensen Fransen asociaal vinden. Als ik niet de aandacht vraag, praten ze zo weer in het Frans verder. Rond vijf uur gingen we terug, zij zaten in hetzelfde guesthouse als de man van Penang. Ik gaf mijn Facebook en vroeg of ze konden  laten weten als ze gingen eten. Ik heb genoten van de koude douche die haast boven de wc hing, not, en daarna kreeg ik een berichtje van Mehdi, hij zou de dag erna ook naar Langkawi komen! Vijf minuten later kreeg ik van de fransmannen een berichtje dat ze er over vijf minuten zouden zijn om me op te halen. We aten bij een restaurant waar je kebab kreeg. Maar dat was gewoon een stuk vlees, niet in stukjes gehakt of zo. Best lekker! Hierna wilden we opstap maar er was nog niks te beleven dus besloten we maar kaartspelletjes te gaan doen in hun guesthouse. Ik denk dat ik daar morgen heen verhuis, er zit een restaurant bij en een betere wifi verbinding dus dat is beter waar ik nu zit. Ik zag de man van Penang ook nog even. Hij vroeg wat ik morgen wou gaan doen en stelde voor of we naar de waterval zouden gaan en misschien de berg hier ‘beklimmen’ met de kabelbaan. Geen idee of ik dat ga doen, zien we dan wel weer. Om elf uur sloot de bar en we besloten nog even te gaan kijken of er iets te doen was. Op de scooter het dorpje door. Twee Mac Donalds hier maar geen enkele plek om te feesten op dinsdag avond, te slecht voor woorden eigenlijk. Dan maar lekker slapen!

FransenGuesthouseLangkawi

• 25 februari 2015


Previous Post

Next Post

Geef een reactie

Your email address will not be published / Required fields are marked *