Reiskriebels

Don't dream your life, but live your dream!

Onderwijsexpeditie 2015 Malawi – dagboekverhaal 3

3 mei 2015 Donald Fraser Guesthouse Embangweni

En we zijn er! Op de vlucht van Addis Ababa hadden we een uurtje vertraging, maar ondanks dat waren we rond één uur in Lilongwe. Nadat we met het busje naar de aankomsthal werden gebracht en daarna door verschillende “police men” gecontroleerd werden, begon het wachten op de koffers. En dan is het fijn dat je met een groep bent – mijn koffer stond al op me te wachten.

Volgende stap: de bus. Speciale aantekening bij deze stap “waar moeten de koffers?” Eerst was er bedacht dat dit op het dak van de modern uitziende bus moest. 25 x 23 kilo koffers op 1 bus dak passte natuurlijk nooit en het volgende idee was om een aantal koffers in de bus te vervoeren. Een bijkomend probleem was dat er dan te weinig plekker waren voor de 20 studenten en 5 begeleiders. Na een kort soepel ritje, incusief water en zeer pittige pizza, kwamen we bij een aantal winkels waar de Edukans begeleider uit Malawi – Robbert – touw ging halen. Wij bleven ondertussen rustig zitten en leken op aapjes in de dierentuin. Ondertussen namen we de eerste indrukken van Malawi in ons op. Plassende kinderen op straat, baby’s die in doeken werden vervoerd en alleen maar lachende gezichten. Nadat het touw geregeld was en het kofferprobleem opgelost begon de busreis naar Embangweni pas echt. Ondertussen was het half drie. Een heerlijk begin van de reis, mooie natuur, prachtige vergezichten en veel hutjes en huisjes met mannen, vrouwen, kinderen en baby’s. Na twee en een half uur hadden we een korte pauze. Een man kwam de net weggegooide plastic flesjes uit de afvalbak halen en ik was wel benieuwd waarom hij dat deed. Met handen en voeten had ik mijn eerste gesprekje met een Malawiaan. (Tik hem aan – Malawiaan) Na nog een uur in de bus, over de enige geasfalteerde weg die er was, kwamen we op een zandweg. En het werd erger en erger. Op een gegeven moment viel de bus bijna om. De sfeer zat er wel goed in en alle liedjes die we ooit gehoord, geleerd of gezongen hadden, galmden door de bus. Nadat we twee bruggen en heel veel hobbels verder waren, kwamen we op een punt waar we niet verder konden. De buschauffeur reed eerst achteruit terug, draaide om en dat was ons avontuur in Malawi…

Gelukkig was dat niet echt het einde, want er was nog een andere weg. Rond acht uur ’s avonds waren we eindelijk in het Donald Fraser Guesthouse. De kamers en het eten waren oké,  maar vooral de mensen waren super! Nu gaan we lekker slapen en morgen om acht uur staat het eerste ontbijt op ons te wachten.

OLYMPUS DIGITAL CAMERA OLYMPUS DIGITAL CAMERA OLYMPUS DIGITAL CAMERA OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Donald Fraser GuesthouseEmbangweni

• 3 mei 2015


Previous Post

Next Post

Geef een reactie

Your email address will not be published / Required fields are marked *