Reiskriebels

Don't dream your life, but live your dream!

Onderwijsexpeditie 2015 Malawi – dagboekverhaal 14 (laatste)

13 mei 2015 Lilongwe

Vrolijk opstaan omdat je redelijk hebt kunnen slapen en er dan ook nog achter komen dat de douche het doet – joepie! Ik heb zelfs mijn haar kunnen wassen na 1 week ?! Oké ik moet eerlijk toegeven dat ik het heb moeten uitspoelen met water uit het teiltje, maar hé het is tenminste iets. Bij het ontbijt genoot ik samen met Mandy en Vjera van de laatste hagelslag. Om kwart voor acht ging de koffer dicht en kon het dak van de bus worden volgeladen. Ik zocht een plekje bij het raam uit en na het afscheid van Jozef kon de lange busreis beginnen. De eerste stop was al snel omdat er iemand moest plassen. Ik besloot meteen wat rood zand mee te nemen voor mijn leskist. De volgende stop was pas rond half één op de Kuzunge Academie. Hier kregen we precies vijf minuten de tijd om onder begeleiding rond te lopen. Vergeleken bij de rest van Malawi was dit een en al rijkdom. Je was dan ook alleen welkom als je 1.500.000 Kwatsja betaalde per blok. Zo’n 9000 euro per jaar. Na deze korte stop reden we in drie kwartier door naar een buffetrestaurant. Hier genoten we van een lunch bestaande uit soep, rijst, vis en saus. Als toetje was er schepijs maar dit mochten we helaas niet omdat we hier ziek van konden worden. Rond twee uur vertrokken we richting Lilongwe. We zaten nog ongeveer twee en een half uur in de bus. We stopten midden op de markt en het spel voor de beste prijs kon beginnen. Ik zou samen met Maud, Liëla en eva de markt over maar dit was maar voor korte duur. De verkopers wilden allemaal erg graag verkopen, dit dreef ons uit elkaar. Het eerste wat ik kocht waren twee armbandjes met de kleuren van de Malawiaanse vlag, een voor mij en een voor Mehdi. Hierna wou ik graag een beschilderd doek. De prijs was absurd hoog 25.000k per stuk. Uiteindelijk lukte het me om af te dingen naar 16.000k voor 3. 1 voor mij en 2 voor Eva. Ik was nog niet de hele markt over geweest, maar zag zo’n leuk tasje, voor 4500k was ie voor mij. Ook kocht ik nog een houten lijstje met vier uit hout gesneden Afrikanen erin voor mijn ouders, een sleutelhanger met mijn naam erop en een ketting voor mijn zusje. Het laatste wat ik kocht was een houten giraffe, maar die kocht ik meer omdat ik de verkoper een vriendelijke man vond. Rond zes uur zaten we weer in de bus richting ons hotel. De twee persoonskamers werden snel verdeeld en ik en Vera zaten, hoe toevallig, weer in kamer 11. Een aantal mensen sprong meteen onder de warme!!! douche. Om half zeven was het tijd voor het avondeten. Hierna hadden we even tijd voor onszelf. Om acht uur was de dagafsluiting. We kregen allemaal een kaarsje en moesten deze tegelijkertijd uitblazen. Dit stelde het symbolische einde van onze reis voor. Grappig was dat de kaarsjes nadat ze uitgeblazen werden automatisch weer aangingen. Het lichtje voor Malawi zal voor altijd blijven branden. Na de dagafsluiting speelden we met een aantal het weerwolvenspel. Toen was het tijd om te gaan slapen. Het bed voelde in eerste instantie zachter dan dat het was.

• 13 mei 2015


Previous Post

Next Post

Geef een reactie

Your email address will not be published / Required fields are marked *