Reiskriebels

Don't dream your life, but live your dream!

Onderwijsexpeditie 2015 Malawi – dagboekverhaal 10

10 mei 2015 Donald Fraser Guesthouse Embangweni

Ontbijt met hagelslag, wasjes en zonsondergang.

Sebastian klopte om 6 over 6 op de deur om ons te wekken. Ik waste me met water uit het teiltje en nam de hagelslag mee naar het ontbijt. Hadden we toch nog een zondagsontbijt. En er werd van genoten, dat is 1 ding wat zeker is. Na het ontbijt stond iedereen om half 8 klaar om naar de kerk te gaan. Toen we rond 8 uur de kerk inkwamen was de kerk nog redelijk leeg. Ook was er een speciale rij voor mannen, vrouwen en zelfs voor doven inclusief doventolk. De mis van vandaag werd geleid door kinderen. De kinderen van de zondagsschool hadden hier al een jaar naar toe gewerkt en nu was het zover. Om 8 uur begon de officiele dienst, daarvoor werden wel al liederen gespeeld en gezongen. Tot ongeveer half 9 liepen er mensen binnen. Daarna zat de kerk ook helemaal vol. Rond 20 over 8 mochten wij nara voren komen om ons lied te zingen. Een echt kippenvel moment dat beloond werd met een groot applaus. In de rest van de dienst werden gebedjes opgelezen en veel liederen gezongen begeleid door een keyboard. Na de kerkdienst zouden we ingesprek gaan met eerste jaars studenten van de TTC. Als het goed is. Het was dus niet goed en dit onderdeel werd geskipt. Wat zouden we dan de rest van de dag gaan doen. Het was pas half 10… Gelukkig kwam er snel een mededeling dat je op vrijwillige basis mee kon naar een berg in de buurt om  de zonsondergang te bekijken. Dit was pas om 3 uur. Daarom heb ik ’s ochtends eerst mijn mathematics en expressive arts lessen voorbereid. Hierna ging ik (eindelijk) mijn sokken, ondergoed en shirtjes wassen. Eerst water halen want 9 van de 10 keer komt er niks uit de kraan. Extra veel wasspul toevoegen en daarna lekker soppen. Inmiddels was het al half 1, tijd voor de lunch. Na de lunch de was ophangen, eventjes lekker lui op bed en toen was het ook zo weer 3 uur. We moesten ongeveer een half uurtje in de bus en het laatste stuk was over een smal pad. De takken en bladeren kwamen via de ramen zo de bus in. Toen stopten we bij een wandelpad die recht de berg op ging. Hier stapten we uit en op en drafje liepen we de berg op. Binnen 10 minuen stonden we op berg Kalungulu. Hijgend en met een hele hoge hartslag. Het uitzicht was prachtig en je kon 360graden om je heen kijken. Bergen, velden, bomen, weggetjes alles kon je zien. Er werden heel veel potentiële facebookprofielfoto’s gmeakt en rond 20 voor 6 ging de zon onder. Prachtig om alle verschillende kleuren aan de horizon te zien verschijnen. In de schemering moesten we de berg nog weer af, bus weer in en om 7 uur waren we terug in het guesthouse voor het avondeten. Na het eten hadden we een bijzondere dagafsluiting. Er was voor iedereen een reactie van de website gehaald en voorgelezen, mijn boodschap kwam van Rianne. Nu pakken we de koffers in voor de nacht op de stageschool en daarna gaan we lekker slapen.

 

• 10 mei 2015


Previous Post

Next Post

Geef een reactie

Your email address will not be published / Required fields are marked *