Reiskriebels

Don't dream your life, but live your dream!

Chinees nieuwjaar

30-01-2014

Dom dom dom Een kamer zoeken terwijl het, chinees, nieuwjaar is, is altijd lastig. Een visa aanvragen met chinees nieuwjaar is niet lastig, maar simpelweg onmogelijk. We hadden een slechte nachtrust gehad in de nachtbus, al was de bus beter dan gedacht. Normaal zaten er twee ligstoelen naast elkaar waarbij het deel voor je benen zoals een bed was. Wij zaten helemaal achter in de bus en daardoor konden we helemaal plat liggen. Ideaal, maar alsnog lastig om te slapen als je over hobbel weggetjes rijdt. We waren om kwart voor negen vertrokken en kwamen om acht uur aan in Sihanoukville, eerst dacht ik nog dat we een busstop maakten, nee we waren er nu echt. Tassen pakken en dan krijg je weer die hele bult tuktukmensen over je heen, ook goedemorgen. Ik vond een man die goed Engels sprak, of hij ons wou brengen. Ja ja dat komt goed, uiteindelijk zaten we bijna bij een man in een tuktuk die geen woord verstond van wat we zeiden en andersom al even min. Nee dat wilden we niet. Uiteindelijk vonden we iemand die ons wel wou helpen zoeken naar een guesthouse, natuurlijk bracht hij ons alleen naar de plaatsen waar hij afspraken mee had. Nadat wij vroegen of hij ons wou brengen naar een guesthouse uit onze reisgids was zijn lol er snel af. Hij zou ons brengen, wou zijn geld en had het echt te druk om ons meer te laten zien, en bedankt. Guesthouse zag er beter uit dan de vorige drie, helaas was ie vol, tja chinees nieuwjaar. Dan maar terug naar een van de drie guesthouses die we al gezien hadden, voor 1 nachtje kon dat wel. Hierna liepen we wat rond en vroegen hoe het zat met een visum voor Vietnam. Het begon allemaal positief in 30 minuten kon je een visum hebben, maar het eindigde in een drama. We waren op twee plekken geweest waar je normaal binnen 1 dag je visum hebt, we hadden in het hotel gevraagd, uiteindelijk waren we zelfs naar de Vietnamese ambassade gereden in Sihanoukville. Maar een visum was onmogelijk te verkrijgen. Maandag kunnen we pas terug komen… ik was er helemaal klaar mee. Sihanoukville viel tegen, het is er ontzettend smerig de kamer was het geld niet waard en dan ook nog is geen visa. Na een dipje en een douche toch maar weer uit bed. Het leven is een feestje, maar je moet zelf de slingers omhangen. We pakten de scooter en gingen de omgeving verkennen en tegelijkertijd opzoek naar een beter onderkomen voor morgen. De zee is prachtig. We vonden veel bungalows en kamers, maar alles was vol voor vannacht en veel mensen wisten niet of er morgen wel plek was, afwachten dus. We genoten van de ondergaande zon in een lounge op het strand met een drankje. De omgeving is prachtig, je ziet af en toe nog een echt houten huisje zonder elektriciteit,  alleen er wordt veel afval gestort in de natuur, dat is zonde. Terwijl we rond reden zie je zoveel dingen voorbij komen. Een kip met wel tien kuikentjes die oversteken, honden en zelfs hele kuddes koeien. Ja we bevonden ons voor eventjes in de middle of nowhere. We aten bij de pizzeria en besloten ons eigen feestje te houden door een fles Malibu te kopen voor 10 dollar, haha lekker goedkoop!

Chinees nieuwjaarSihanoukville

• 25 februari 2015


Previous Post

Next Post

Geef een reactie

Your email address will not be published / Required fields are marked *