Reiskriebels

Don't dream your life, but live your dream!

2

Belize

14 november 2017
We hadden niks op de planning en konden lekker uitslapen. ’s ochtends kwam ik erachter dat mijn lenzendoosje met inhoud weg was en erg vrolijk werd ik daar niet van. Even skypen met thuis, ontbijten met uitzicht op de grijze lucht en het meer en even bellen met Tjibbe. We gingen naar een gezellig restaurantje voor de lunch en de zon brak door. ’s middags huurden we twee kajaks en gingen lekker het meer op, genieten van de zon. Ik keek naar vliegtickets naar Nieuw Zeeland en zocht het vervolg van mijn reis uit en daarna gingen we vroeg slapen. Niet elke dag kan zo geweldig en bijzonder zijn, vandaag was gewoon een lekker lui dagje en dat hoort er soms ook bij!

15 november 2017
De wekker ging om kwart over vier ’s nachts en we hadden gelukkig ons eigen ontbijtje. We liepen hierna naar de bus en dit was een grote luxe bus. We kregen zelfs een klein lunchpakketje. De grens overgang verliepe soepel en de mensen waren erg vriendelijk en behulpzaam. Ik kreeg mijn exit stempel van Guatemala en een nieuwe entree stempel voor Belize. Aangekomen in Belize City waren er verschillende mensen die me hielpen naar de goedkoopste boot en tegen mijn verwachtingen in kon ik al mee met de boot van half elf, inplaats van twaalf uur. Aangekomen op Caye Caulker was het heerlijk warm. Ik liep naar mijn hostel en werd hier hartelijk ontvangen. De kamer was nog niet schoongemaakt dus ging ik mij snel omkleden en daarna het eiland verkennen. Het eiland is klein maar heeft een erg relaxte sfeer. Ik vond een mooi plekje aan het water om te lunchen en genoot van de heerlijke warmte. Teruggekomen in het hostel ontmoette ik meer mensen en samen met een Zweeds meisje besloten we op zoek te gaan naar streetfood. Dat was hier in Belize niet eens heel duur, maar het duurde wel even. Het motto van het eiland is dan ook “Caye Caulker, go slow” ’s avonds kregen we ook nog een aantal stukjes zelfgevangen krab van de andere reizigers en het was erg gezellig boven op het dakterras.

16 november 2017
Ik werd rond zeven uur wakker en besloot uit bed te gaan en lekker te ontbijten. Iedereen sliep nog en daarom besloot ik maar niet op de anderen te wachten en direct door te lopen richting het strand. Hier had ik een relaxte ochtend en kon ik lekker lezen, zwemmen en zonnen. Hierna deed ik boodschappen en ging op zoek naar een snorkeltour. Onderweg naar ragamuffin tours kwam ik (big) Steef tegen. Hij bood een goede prijs voor een mooie tour aan, maar misschien klonk het ook wel te mooi om waar te zijn? Hij wees mij op twee Nederlanders die op het strand lagen en zei dat ik hun maar even moest vragen hoe het was geweest. De jongen, Aard, had een koptelefoon op zijn hoofd en het meisje, Joya, was druk aan het lezen. Het leek er niet echt op, of ze op een gesprek zaten te wachten. Het tegendeel bleek waar te zijn. Dit koppel was laaiend enthousiast over de snorkeltour waarbij je ook je eigen vis mocht vangen en toen big Steef na een uur kwam vragen of ik de tour wou doen, was ik helemaal overtuigd. Ik bleef gezellig bij dit Nederlandse stel hangen en we hadden een super gezellige middag. Rond vijf uur gingen we naar de andere kant van het eiland om de zonsondergang te kijken. Teruggekomen in het hostel ging ik samen met een ander meisje eten. Het smaakte prima. Iedereen had zich die avond weer verzameld op het dakterras en daar vermaakten we ons goed.

17 november 2017
IK kon een beetje uitslapen en rustig mijn ontbijtje opeten. Daarna ging ik richting big Steef en kwam nog een heel aantal andere Nederlanders tegen. Samen met nog twee Israeliers, drie Duitsers en twee mensen uit Australie gingen we richting de boot. We gingen de zee op en Caye Caulker raakte uit zicht. Hierna kregen we de tijd om te snorkelen met zeekoeien. Hele verlegen beesten. Niet iedereen vond er een, maar nadat ik tegen de hoge golven in gezwommen was zwom er een zeekoe recht onder mij door. Bijzondere beesten! Hierna maakten we een stop bij een plek met heel veel haaien. Deze vond ik in het begin nogal eng, maar nadat een van de mannen me meegenomen had, had ik mijn angst overwonnen. De derde stop was kort, hier gingen we opzoek naar schildpadden, maar die kreeg ik helaas niet te zien. Toen was het alweer tijd om het beschermde gebied in te gaan. Hier gingen we achter elkaar aan doorheen. We zagen onwijs veel mooie vissen en koralen, prachtig!. Tijd voor lunch, de kip met rijst en groentes smaakten prima en ik was benieuwd wat ons nog te wachten stond. We eindigden de dag in de koraaltuin. Hier mochten we snorkelen en terwijl iedereen een beetje bleef hangen op de boot, lag ik alweer in het water. Ik vond een haai op de bodem van de zee en was toch weer een beetje bang. Nadat een van de bemanningsleden mij had verzekerd dat hier geen gevaarlijke haaien zaten, durfde ik om de haai heen te zwemmen. Het had echt iets magisch al die mooie koralen en vissen terwijl ik helemaal alleen was. Teruggekomen bij de boot zag ik nog een lionfish en toen was het tijd om op te warmen. Hierna wou ik graag mijn eigen vis vangen, Aard en Joya waren hier al druk mee bezig en met een beetje hulp van Joya had ik binnen vijf minuten mijn eerste vis gevangen. Toen lukte het een tijdje niet, maar Steef is een goede leraar. Ik ving nog twee vissen, waarvan een hoog door de lucht terug het water in werd gegooid, te klein om op te eten. Wat een geweldige dag. We genoten van de zonsondergang op de boot en teruggekomen aan wal hadden we tijd om ons te douchen en om te kleden. Om acht uur zagen we elkaar weer in het restaurant, waar de vis voor ons zou worden klaar gemaakt. Lekker eten zeg! Hierna bleven Joya, Aard, ik en nog een meisje over. Wij gingen lekker een aantal drankjes doen en dansen. Big Steef kwam ook nog even langs en midden in de nacht nam ik afscheid van al deze geweldige mensen. Zij zouden morgen verder reizen en ik wist nog niet wat ik ging doen.

18 november 2017
Ik werd vroeg wakker door al het geluid en de beweging in de kamer. Ik had te kort en slecht geslapen en terwijl ik ontbijtte had ik een kort skype gesprek met mams. Hierna haastte ik mij naar het centrum om uit te zoeken waar ik precies heen zou gaan en hoe ik daar ging komen. Een vrouw van een reisbureau was erg onvriendelijk en totaal niet behulpzaam en nadat een touropperator aangaf alleen maar tourtjes naar Mexico en Guatemala te organiseren en zeker niet naar het Zuiden van Belize, zakte de moed mij in mijn slippers. Gelukkig was daar de man van Ragamuffin waar ik al eerder die week een leuk gesprek mee had gehad. Hij raadde mij aan om echt vandaag nog te vertrekken en Guatemala mocht niet meer gaan lukken, Placencia was wel haalbaar. Ik boekte een hostel daar, wonder boven wonder was daar wel een bedje vrij. Hierna haastte ik mij naar het hostel en pakte mijn tas in. Om twintig voor elf kwam ik aan bij de boot. De vorige boot had ik net gemist en nu moest ik drie uur wachten. Dan maar even lunchen en nog even chillen op het strand. Om half twee mocht ik met de boot mee. Aangekomen in Belize City vroeg ik de weg naar het busstation en via via ontmoette ik een zeer behulpzame man uit Belize City die helemaal met mij liep. Aangekomen op het busstation kwam ik erachter dat de bus om kwart over drie rechtstreeks naar Placencia zou gaan. Dit kwam mijn nieuwe vriend mij ook nog even vertellen, haha. Een werknemer van het busstation probeerde nog een zakcentje van mij te krijgen, maar hier ging ik natuurlijk niet in mee. Toen de bus kwam, werd er geduwd, getrokken en de bus in gerend. Er waren heel veel mensen die allemaal mee wilden. Ik kon er wel om lachen en ging er al vanuit dat ik zou staan. Toen ik mijn tas in het midden van het gangpad had neergezet en er boven op was gaan zitten, vond ik dat best comfortabel. Hier dacht de vrouw van het busstation anders over. Ik moest op een bankje zitten of anders mocht ik niet mee. Gelukkig heb ik niet hele dikke billen en mocht ik tussen twee andere jongens op de achterbank zitten. Toen begon de reis van vijf uur. Naast mij zat een man die oorspronkelijk uit Jamaica kwam en ik leerde meer en meer over de cultuur hier. Om tien voor acht kwam ik aan in Placencia en liep ik richting mijn hostel. Hier werd ik hartelijk ontvangen door Pandora, de eigenaaresse die mij eigenlijk al niet meer had verwacht. Hierna dook ik mijn bedje in, ik was moe!

19 november 2017
Vandaag is weer zo’n dag die niet zoveel toevoegd aan dit verhaal. Het regent, de wifi is goed, dus ik geniet van mijn bed, de mede reizigers en een aantal uitzendingen gemist. Morgen reis ik weer verder met een Nederlandse jongen richting Punto Gorda Belize. De dag erna hoop ik dan de boot richting Livingston in Guatemala te nemen. Een bustochtje naar Rio Dulce en een busrit richting Antigua en daarna maar even weer uitzoeken waar ik naar toe ga.

Hoe gaat het met jullie?

Heel veel liefs,

Marleen

• 19 november 2017


Previous Post

Next Post

Comments

  1. Marchje Heebels 21 november 2017 - 10:18 pm Reply

    Hallo Marleen,

    Jij geniet volop zo te lezen. Wel een tegenvaller dat jij je lenzen bent verloren. Ik lees jou verhalen en kom dan steeds bekende plaatsen tegen, waar Wim ook is geweest. Wel grappig! Het gaat goed met Pilates, Marja doet het goed!
    Als Marja er niet is dan neemt Luchien het over. Ja….wij zijn en blijven in beweging.😊
    Marleen, geniet van je verdere reis!

    Groetjes Marchje

  2. Rianne Roelfs 20 november 2017 - 1:33 pm Reply

    Hoi Marleen,

    Hier gaat het zijn gangetje.
    Het is hier al ruim een hele week oer Hollands weer: veel regen en koud.
    Vervelend dat je lenzen doosje inclusief inhoud weg was.
    Hopelijk ben je nu ook niet gelijk door je voorraad lenzen heen!

    Waar jij ook allemaal komt.
    Belize nog nooit van gehoord.
    Is dat een groot land?
    Heel veel plezier, ik lees wel weer van je avonturen.
    Groetjes Rianne

Geef een reactie

Your email address will not be published / Required fields are marked *